Wigor - Zakład Opiekuńczo-Leczniczy oraz Hospicjum Stacjonarne

Dziękuję wszystkim pracownikom ośrodka za opiekę nad moją mamą - osobą leżącą, bez kontaktu. Zawsze zadbana, zaopiekowana. Nie mam słów uznania dla waszej racy.

To miejsce to umieralnia, trzeba było się o wszystko prosić, zero badan, zero rehabilitacji, zero współpracy ze strony pracowników tego obiektu. Każdy tam się zachowywał jak by musiał tam być za karę, a ja mu tyłu głowę zawracamy aby dowiedzieć się o stanie zdrowia taty. Notorycznie był odłączony materac przeciwodleżynowy i pracownicy nie widzieli w tym problemu przy osobie cały czas leżącej, poduszki przeciwodleżynowe które były zakupione z naszych pieniędzy blokowały okno, a nie pomagały mojemu tacie bo przecież musi się wietrzyć. Żałuje że go stamtąd nie zabraliśmy bo niestety zmarł w tym ośrodku. Po śmierci też zero pomocy i współczucia. Dziwnym trafem w tym samym czasie zmarło kilka osób z piętra. Daje do zastanowienia. Jeszcze Personel potrafił udzielać informacji osobom do tego nie upoważnionym i też to nie było dla nich problemem.

To jest umieralnia dla osób leżących. Mama odeszła po 3 dniach pobytu. Absolutnie nie polecam. Brak opieki , empatii, chory pozostawiony sam sobie. Sama musiałam oporzadzić mamę , w międzyczasie otrzymałam informację, że będzie myta w czwartek, a był poniedziałek , w jakim stanie zastałam ją tego dnia to nie nadaje się do opisu. W sobotę i niedzielę totalne bezchołowie , a hospicjum przepełnione. Chyba w noclegowniach jest czyściej niż tam. NFZ płaci ok 783, 71 zl /osobę/dzień jest biznes , no jest biznes. Wszystkie negatywne opinie zamieszczone o tym miejscu potwierdzam w 100%. Najgorsze z tego wszystkiego to to , że to my społeczeństwo utrzymujemy takie Placówki, bez kontroli wydawanych pieniędzy.

Na oddziale opiekuńczo-leczniczym personel okazał się niezwykle cierpliwy i ludzki. Zaskoczyła mnie dbałość o szczegóły i ciepłe podejście do pacjentów - nie jak w typowych placówkach medycznych. Widać, że to miejsce działa z powołania, a nie tylko z procedur. Moja siostra wróciła do domu po kilku tygodniach w dużo lepszej kondycji.

Zapisałem mamę na rehabilitacje za 4 miesiące. Dzwonię po 4 miesiącach i dostaje informacje, że mama może mieć najwcześniej rehabilitacje za pół roku od dnia zadzwonienia. Stracone 4 miesiące czekania. Po wymianie stawu kolanowego rehabilitacja po 10 miesiącach to ... Nie polecam. Osoba, z którą rozmawiałem po prostu się rozłączyła.

Opieka nad moim bliskim była prowadzona z pełnym zaangażowaniem. Atmosfera w placówce jest spokojna i pełna szacunku. Personel traktuje pacjentów z godnością. To miejsce zasługuje na najwyższe uznanie.

W trudnym czasie mogliśmy liczyć na ogromne wsparcie i zrozumienie. Opieka była profesjonalna ale też bardzo ludzka. Wszystko przebiegało spokojnie i z szacunkiem do pacjenta. Jestem wdzięczna całemu zespołowi za to podejście.