Zakład Opiekuńczo - Leczniczy Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety

Miejsce o bardzo dobrym i wysokim stardarcie opieki nad pacjentami.

Bardzo dobra i profesjonalna opieka. Siostry są bardzo serdeczne, opiekuńcze, pełne empatii i oddania. Naprawdę trudno znaleźć tak dobry dom dla osoby starszej i chorej. Szczerze polecam, rodzinna atmosfera.

Odwiedziłem tam moją babcię. Z zewnątrz budynek zadbany, przy wejściu ochroniarz. W budynku spora winda. Na pierwszym piętrze kapliczka, na każdym piętrze sala telewizyjna i kuchnia, pokoje w dobrym stanie. Opieka całodobowa pielęgniarek. Codziennie ksiądz z komunią. Podsumowując, miejsce godne powierzenia osoby bliskiej.

Wspaniałe warunki dla chorych, cudowni ludzie, siostry są bardzo opiekuńcze. Z całego serca dziękujemy za troskliwą opiekę nad naszą Mamą.

Jestem zachwycona opieką w tym ośrodku. Babcia przebywa w nim od dłuższego czasu. Jest zadbana, zaopiekowana i wbrew wcześniejszym obawom bardzo szybko zaadopowala sie w ośrodku. Jej uśmiech na twarzy każdego tygodnia wynagradza nam naszą niezbędną rozłąkę. Po rocznej obserwacji i wspolpracy z siostrami, dziś moge z pełną odpowiedzialnością powiedzieć że nie mogliśmy lepiej wybrać ośrodka. Dziękuję za troskę i ogromne serce okazane nie tylko babci ale i innym pacjentom.

Pod żadnym pozorem nie powierzać tam bliskiej osoby. Tata po ciężkim udarze został przyjęty do ZOL-u prywatnie i po kilku dniach poinformowano nas o konieczności rozwiązaniu umowy, dlatego, że pacjent bywa agresywny i pobudzony. Pomimo 7 dniowego okresu wypowiedzenia dyrektor skróciła go na 3 dni przed upływem terminu, w tym samym dniu gdy przyjechałyśmy do ośrodka i chciałyśmy tatę przewieść do najbliższego szpitala celem konsultacji psychiatrycznej/hospitalizacji. Gdy transport nie doszedł do skutku (ratownicy nie chcieli zabrać osoby z rodziny pomimo ustaleń z lekarzem z ZOL-u i odmowy mojego taty), dyrektor powiedziała, że "wypowiedzenie zostało skrócone, ja go tutaj nie chcę, proszę go zabrać to jest Pani tato, może go sobie Pani przewieść do jakiegoś szpitala samochodem osobowym, nas to nic nie obchodzi, my go tutaj nie chcemy" - bez odrobiny empatii wobec chorego człowieka, nie zabezpieczając go i nie kierując do żadnego innego ośrodka. Dodatkowo dyrektor kilkukrotnie powiedziała, że my jako rodzina ją oszukałyśmy i zataiłyśmy (!) to, że tato jest agresywny. Lekarz ze szpitala we Wrocławiu wystawił skierowanie do ZOL-u, a tato przed udarem nigdy nie był agresywny. Nic nie zatailiśmy, nie mogliśmy przewidzieć jak tato się będzie zachowywał w ośrodku. PRZED przyjęciem do ZOL-u siostry otrzymały aktualny stan pacjenta i wywiad pielęgniarski. Ostatecznie po moich naleganiach dyrektorka zgodziła się aby tato został 3 dni dłużej jak początkowo było ustalone. Po tym wszystkim personel był nieprzyjemny i komentował, że robimy afery. Pielęgniarka odmówiła wydania skierowania do szpitala (!) mówiąc, że skierowanie pozostaje w placówce i jak chcemy je odebrać to mamy jutro przyjechać i odebrać u dyrekcji. Po tym jak powiedziałam, że skierowanie należy do pacjenta, a nie placówki skierowane jednak zostało wydane. Nie życzę nikomu, żeby jego bliski trafił do miejsca, gdzie człowieka traktuje się jak problem do pozbycia się, a nie pacjenta wymagającego troski i opieki. Brak empatii, brak profesjonalizmu, brak serca – to najłagodniejsze słowa, jakimi mogę opisać ten ośrodek. Przykre, że pacjenta, który wymaga zorganizowania mu konsultacji psychiatrycznej wyrzuciło się z ośrodka. Najlepiej przyjąć osobę leżąca, która sprawia jak najmniej problemów i jeszcze pobierać za to pieniądze:). NIE POLECAM!