Specjalistyczny Szpital Miejski w Toruniu

Edit: No. Tydzień mamę trzymali. Badania niby porobione. I pani idzie sobie do neurologa bo oni nic nie znaleźli. Cudowne ozdrowienie. To że nadal sama chodzić nie może to szczegół... Ogólnie ten szpital to kpina. Na przyjęciu zawsze mają pretensje ze wogole się przyszło bo bagatelizujemy, a potem kończy się na metalowym zimnym stole. Chciałem przywieźć schorowanego ojca do matki to nie pozwolili nawet nam wejść w weekend na odwiedziny "bo to brak poszanowania dla pacjentów" a przecież szepczemy albo wychodzimy na korytarz. A w nocy to takie hałasy że mama wypisuje do nas że spać nie może na tej neurologii. Naprawdę człowiek ma dosyć tej znieczulicy... Ostatnio też ledwo co weszliśmy to jakiś lekarzyna w tatuażach darł japę że za dużo ludzi, że maseczki, że 5 minut. A sami też nie noszą. 😉 Ale może oni nie mają stycznia i z chorymi. Albo mniej niż my w domu. Hipokryzja. Z całego serca nie polecam

Macie niekompetentnych ludzi na pokładzie. Miałam mieć TK głowy zrobione bo chodzi o zatoki. Technik powiedział że skierowanie źle wystawione że albo TK głowy ma być albo zatok. Pojechałam do szpitala dziecięcego i tam zapisali mnie bez żadnego problemu... Kurtyna

Ludzie uciekajcie jak najdalej, to jest tylko umieralnia. Tata miał zabieg endoprotezy u szanowanych panów K.T i D.F, operacja. A co? Wypisany za dwa dni. Nie ma z nim kontaktu, co chwile pogotowie, spada z łóżka, sparaliżowany, leżący, stany gorączkowe, bełkocze, zakażenie się wdało, ale oczywiście to nie wina lekarzy, no jakżeby oni winni byli. Tata przed operacją żywy człowiek, zero takich objawów, a tu nagle takie coś.UCIEKAJCIE JEŚLI CHCECIE ŻYC!! Najgorszy szpital, nawet tego chociaż nie można nim nazwać, bo w szpitalach się leczy, a tam się idzie na pewną śmierć. Idźcie do innych szpitali, gdziekolwiek, nawet prywatnie, byleby nie tam, bo przygotujcie się na najgorsze, że nie wyjdziecie z tego tacy sami, o ile w ogóle wyjdziecie. Dziś stan prawie śmiertelny, śpiączka, oddział intensywnej terapii w innym szpitalu, bo w tamtym jego stan nadaje się oczywiście tylko na SOR. Pełno skierowań tylko dali na Batorego, a nic więcej ich nie obchodzi. WYBIERAJCIE INNY SZPITAL!!

Pani Natalia J. Ratownik medyczny dyżurujący na SORZE ,to jedna wielka pomyłka. Ta pani minęła się z powołaniem,bardzo agresywnie zachowuje się do pacjentów obraża ich używa wulgaryzmów i wedle jej oceny wszyscy są alkoholikami dlatego chorują. Polecam wyrzucić tą panią z pracy bo skoro pracuję za karę,jest nie kompetentna i nie potrafi jak człowiek ratować ludzi tylko ich stresować to moim zdaniem takie osoby powinno sie eliminować ze służby zdrowia.

Dwie gwiazdki tylko dla tego, że opieka na oddziale super. Miałem zabieg na koniec 2025 roku, sale wyglądają tak samo jak w 1997, kiedy tam byłem. Brak łazienek w salach. Dwa wspólne kible połączone z laźnią na oddział bo to jednocześnie palarnie, zima a okna otwarte na oścież. Deski sedesowe odpadają, kabiny prysznicowe ledwo się trzymają. Na salach po 4 łóżka, zero prywatności. Miałem mieć tam kolejną operację, ale na kontroli lekarz nawet nie wstał zza biurka żeby sprawdzić czy wszystko dobrze, na pytania odnośnie kolejnego zabiegu odpowiedział, że nie jest rozmowny, nie zapisze mnie i mam iść do recepcji zapisać się od początku na całą ścieżkę, to zostanę o wszystkim poinformowany. Zapisałem się, ale do innej placówki.

Zarówno kilka miesięcy temu jak i dzisiaj trafiłam na świetną opiekę, przemiły i profesjonalny personel. Wcześniej neurolog trafnie nakreślił kierunek dalszej diagnozy, która po wielu miesiącach niewiadomych, bólu i bezsilności okazała się trafna, a dzisiaj ortopeda bardzo konkretny, przekazał wszelkie zalecenia, a sam proces od rejestracji przebiegał naprawdę sprawnie. Z ręką na sercu mogę polecić sor w tym szpitalu.

Chciałbym z całego serca podziękować całemu oddziałowi neurochirurgii, oddziałowi pooperacyjnemu oraz osobiście doktorowi Bartłomiejowi Gromadzkemu za ich sumienną i profesjonalną pracę. Żaden szpital nie jest miejscem, do którego chce się wracać, ale dzięki Wam stres związany z pobytem w szpitalu oraz powrót do normalnego życia po operacji były znacznie łatwiejsze.