Szpital

Wczoraj wyszłam że szpitala miałam robionacablacje .Personel na oddziale kardiologicznym przemiły bardzo pomocny i profesjonalny .Dziękuję p Ewie Sikorskiej życzliwość uczynność.Ponadto bardzo dziękuję całemu personelowi medycznemu który w tym szpitalu zajmuje się zabiegami takimi jak ablacja .Bardzo profesjonalny i miły zespol .Dziękuję p Doktor Kamilli Adach która robiła mi ten zabieg i reszcie zespołu. Polecam ten szpital wszystkim Pozdrawiam

Chciałabym wyrazić opinię na temat oddziału ortopedycznego Ortopedia I. Bardzo dziękuję lekarzom-Dr.Mateusz Wojtasik,Dr.Szelerski za udaną operację i bardzo dobrą opiekę podczas pobytu.Jestem pod ogromnym wrażeniem uprzejmości i profesjonalizmu całego oddziału. Pozdrawiam

Potężny socrealistyczny gmach Szpitala Dzieciątka Jezus. Budynek kliniki ortopedycznej wzniesiony w 1952 roku według projektu Władysława Borawskiego

Sor w tym szpitalu to jakiś żart, przyjechaliśmy z chłopakiem z kręgosłupem przeciążonym (nadal nie wiemy co dalej z nim) i czekaliśmy 5 godzin na samo jego prześwietlenie, ortopeda się zgubił przez 2h(nadal nie wiadomo gdzie jest), więc chłopak musi czekać na siedząco co mówił wyraźnie że pogarsza sprawę, żeby mu ktoś łaskawie przyszedł spojrzeć na zdjęcia prześwietlenia. Jesteśmy tu już ,7godzin i nie zapowiada się że wyjdziemy szybko. Człowiek w bólu gdzie jest mu niedobrze, ma mdłości ledwo stoi i siedzi, musi czekać ponad 7h na jakąkolwiek pomoc.

Przyjechałam tu ze skierowaniem na odział chirurgii szczękowo-twarzowej. Jednak najpierw musiałam przejść przez SOR. System przyjmowania pacjentów zabiera resztki sił potrzebującym pomocy medycznej. To zajmuje dużo czasu. Moim zdaniem chodzi o małą ilość pracowników. Każdy z pracowników medycznych, który zajmował się moją rejestracją lub badaniem, robił to odpowiednio szybko. Jednakże jest dużo pacjentów, natomiast nie ma wystarczającej ilości personelu, co powoduje, że trzeba czekać godzinami. To przykre, ponieważ ludzie trafiają do szpitala z objawami bólu i muszą czekać tam kilka godzin. Nie ma żadnych skarg na wykonywanie obowiązków medycznych przez lekarzy.

Dotarliśmy do nocnej przychodni. Żona tak bardzo bolała oko, że nie mogła mrugnąć. W nocnej przychodni na Bemowie powiedzieli, że to najprawdopodobniej jęczmień, ale nie mogli go zbadać i musieliśmy jechać do centrum, gdzie jest jedyny okulista w Warszawie, który może nas przyjąć. Po przybyciu o 21:30 dostaliśmy mandat z szacowanym czasem oczekiwania co najmniej sześciu godzin. Osoby z różnymi urazami są monitorowane i cierpią całą noc. Przed nami stoją dziadek z żoną, około 70 lat, i szczególnie im współczuję w tej sytuacji. Jest 3:01 nad ranem, a my jesteśmy czwartą osobą, którą przyjęto, mając nadzieję, że przyjmiemy do 5:00 rano. Pacjenci są przyjmowani strasznie powoli. To kompletna parodia. Wyobraźcie sobie: krople do oczu na receptę na jęczmień, a żeby je dostać, trzeba przejść przez piekło. Boję się pomyśleć o czymś skomplikowanym lub krytycznym dla zdrowia. Okropne. Brakuje mi słów, czyste rozczarowanie, a dzieje się to w stolicy Polski, w samym centrum Warszawy.

A ja chciałam podziękować z całego serca pielęgniarkom jak i lekarzom z działu urologicznego za tak cudowną opiekę przed i w trakcie pobytu w szpitalu oraz starszej pani która wydawała posiłki, boże to był najcudowniejszy pobyt w szpitalu! Naprawdę mimo że słyszy się co się dzieje w niektórych szpitalach i to na NFZ to aż głowa boli. Ale ten akurat dział zdecydowanie zasługuje na pochwałę. Panie wspierające i bardzo sympatyczne! Lekarze w swoim fachu ogarnęli moją chorą nerkę bez problemu, po operacji panie pielęgniarki zaglądały co jakiś czas. Życzę wszystkiego dobrego! I samych pozytywnych ludzi wokół :))